"Rosemary znaczy pamięć" Agatha Christie (62)

"Gdyby myśli mogły zabijać (...).

Lecz myśli nie zabijają...

Same myśli nie wystarczą..."

Na swoim przyjęciu urodzinowym Rosemary Barton połknęła truciznę. Przy sześciu osobach zaproszonych na kolację. Rok później nadal nie mogą o niej zapomnieć. Jej mąż zaczyna mieć wątpliwości, czy to było samobójstwo.
Każda z sześciu zaproszonych osób zdaje się mieć motyw. Miłość, zazdrość, pieniądze. Ale kto odważył się na coś takiego? Wszystko jest coraz bardziej zawiłe, szczególnie, gdy umiera kolejny człowiek.

Agatha Christie jest jedną z moich ulubionych autorek. Jej książki, kryminały obyczajowe, jeszcze nigdy mnie nie zawiodły. Świetnie wykreowani bohaterowie, styl pisania oraz umiejętność opisywania szczegółów ciekawie, a nie tak, by zanudziło cię to kompletnie. Ale przejdźmy do konkretnie tej książki.

Świetnym zagraniem autorki, było sprawienie, że każdy mógł być winny, ale nikt nie miał okazji do popełnienia morderstwa.
Bohaterowie są znakomicie wykreowani. Siostra, mąż, kochanek.

Jeżeli chodzi o zakończenie i rozwiązanie sprawy to w mojej głowie, podczas czytania, pojawiła się taka wersja zdarzeń, ale została zatarta przez inne, więc nie było ono całkowicie przewidywalne.

"Rosemary znaczy pamięć.

Nie dane jej było zapomnieć."

Podsumowanie:
"Rosemary znaczy pamięć" była wciągająca, momentami zaskakująca i miała świetny klimat.
Jeżeli lubicie kryminały Christie, ale nie czytaliście tej powieści to sięgnijcie po nią. Jeżeli nic jeszcze tej autorki nie czytaliście, to na jakim świecie żyjecie? Zabierzcie się po którąś szybko. Nie musi być ta, może być np. bardzo teraz popularne "Morderstwo w Orient Expressie". A może czytaliście tę powieść. Jeżeli tak to napiszcie mi, proszę, co o niej myślicie.

Autor: Agatha Christie
Tytuł: "Rosemary znaczy pamięć"
Tytuł oryginału: "Sparkling Cyanide"
Tłumaczenie: Agnieszka Bihl
Ilość stron: 256
Wydawnictwo: Dolnośląskie